2013. március 30., szombat

Love. Sok ember mondja...

Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love. Love

Nos, ahány "love" van a képernyőn, a világon körülbelül egy pillanat alatt ennyien mondják ki... (persze mindenki a saját nyelvén) De nem értik miről beszélnek, csak kimondják. Ha rákérdeznek, miért mondják ezt, "Mert szeretem." - válaszolja a többség ezzel az egyszerű mondattal. Én azt mondom, nem éri meg kimondani. Hisz nincs értelme. Nem létezik szerelem. Legalábbis számomra. Már 25 éves vagyok, és nem. Még nem találtam rá a nagy Ő-re. Remélem azért egyszer csak meg találom... Ugyanis igenis meg akarom tudni, milyen érzés lehet a szerelem. Azt mondják, jó. De ebben én egy cseppet sem hiszek. El lehet képzelni két embert együtt anélkül, hogy ne jutna eszünkbe a gyerek? Hát nem igazán... Nos, én pont ezért nem jöttem össze eddig csak úgy bárkivel. Mert később biztos szóba jönne a gyerek. Tudom, nem értitek mi bajom van a gyerekekkel. Tulajdonképpen még én magam sem. Talán még nem érzem magam hozzá eléggé érettnek? De, dehogyisnem. Vagy talán elég felelősségtudatosnak? Hát, nem hiszem, hogy ez lenne a gond. Hát nem is tudom.. Talán még túl korai lenne... Igen, ez a probléma. Nem akarok elsietni mindent, mert később még azt nagyon megszívnám. Legtöbb nő már rengeteget csalódott a férfiakban. Volt, akit annyira megütött az, hogy meglátta férjét más nővel, hogy öngyilkos lett. Ezt mindenféleképpen el akarom kerülni.. Igazából Stella G-nek hívnak (nem mutatkozom teljes névvel senki előtt), egy 25 éves lány, aki nem szeret szerepelni, sőt, ki nem állhatja a kamerát. Rejtőzöm az emberek elől, nem szeretném, ha bárki (számomra még ismeretlen) megtudja, hogy hol élek, hány éves vagyok, stb... Beszélek angolul (külön tanárnál tanultam meg), németül (iskolában tanultam meg), magyarul (anyanyelvem :DD), spanyolul (anya, apa tanított meg). Az ált. iskolát 6 évesen kezdtem, befejeztem 14 évesen. Kezdtem a gimit 14 évesen (mily meglepő :DD) Ausztriában. Azt befejeztem 19 évesen. Aztán mentem főiskolára, programozást tanulni 20 évesen (Londonba). Befejeztem 24 évesen. A németet elsős korom óta tanultam, egészen főiskoláig. Közben gimi mellett megtanultam angolul. Azóta, mióta befejeztem a gimit, elkezdtem spanyolt tanulni, ugyanis kevésnek éreztem az angolt + németet. Most nektek elmondtam valamennyit az életemről, sőt, már talán így is túl sokat. A lényeg, hogy imádok beszélni, mint idegennyelven, mint anyanyelven.

A következő részt hozom... Nem tom mikor xddd Nem ígérek semmit.


1 megjegyzés:

  1. Eddig nagyon tetszik a blog. Minden nagyon joo. :) Várom a kövit! ;) *.*
    Lucaa xx

    VálaszTörlés